Onderstaande tekst is een aanvullende gedachten op het boek Vrij van de wet? Mogelijk wordt dit in een volgende druk toegevoegd.

De Tora: geen status-quo

Veel gelovigen denken dat er pas sprake is van een ‘Wet van God’ sinds de openbaring op de Sinai. Die gedachte klopt niet helemaal. De openbaring op de Sinai is wel heel bijzonder. Het is het kloppend hart van de Tora en neemt qua volume ook een behoorlijk deel van de totale tekst in beslag. Toch heeft God vanaf de schepping, en op tal van momenten daarna Zijn richtlijnen aan de mens gecommuniceerd. Tussen God en de mens is telkens opnieuw communicatie zodra de omstandigheden daartoe aanleiding geven. Het een proces van voortschrijdende inzicht openbaring dat volledig parallel loopt aan de veranderingen van het leven. Omdat de Tora als openbaring en onderwijzing bedoeld is, is het logisch dat er weer opnieuw onderwijzing nodig is als de situatie sterk verandert.

Voor Adam en Eva was het leven nieuw. Zij hadden onderricht nodig over het leven zelf. De Schepper onderwees hun hoe zij als schepsel met zichzelf en de schepping om moesten gaan. God spreekt Zich hier al uit over hun dagelijkse voedsel, het werk van Adam, het werk van Eva, het huwelijk en Hij stelt de 7e dag als rustdag in. Ook kregen Adam en Eva een eerste verbod, namelijk het verbod om te eten van de boom van kennis van goed en kwaad (Gen.2). Voor zover u de overtuiging hebt dat wetten alleen maar nodig zijn in een zondige wereld, wil ik hier toch benadrukken dat God Zijn eerste regels gaf voor de zondeval. Gods regels horen blijkbaar bij het leven.

Na de zondeval communiceert God vele malen waarin Hij telkens richtlijnen aan de mens geeft als de omstandigheden veranderen. De mens moet zien te overleven in een wereld die ‘onder de zonde’ ligt en kan hierbij beslist God hulp gebruiken. Gods richtlijnen zijn aanvullend op die van de schepping en bedoeld om de gevolgen van de zonde in te perken. Aan de diverse aartsvaders en stamhoofden als Adam, Noach, Job, Abraham, Izak en Jakob geeft God richtlijnen. Over Abraham zegt God:

 

… omdat Abraham Mijn stem gehoorzaamd heeft en Mijn voorschriften, Mijn geboden, Mijn verordeningen en Mijn wetten in acht genomen heeft. (Gen.26:5)

 

Al deze aartsvaders leefden ver voor de openbaring op de Sinai. Juist omdat zij het hoofd zijn van een stam of gemeenschap helpt God hen hoe hun gemeenschap het best geleid kan worden.

De Sinai is het moment dat de Israëlieten een groot volk worden. God geeft Zijn richtlijnen om een volk/natie kunnen worden met een heilige godsdienst. Als ze op het punt staan een  grondgebonden natie te worden met geografische grenzen, komen daar de richtlijnen bij die zijn gegeven in de vlakte van Moab. Het is het boek Deuteronomium.

En tot slot komt de Zoon, de Uitverkorene, die in de Bergrede de richtlijnen uitspreekt voor de gelovigen hoe zij zich het beste als volgelingen van Hem kunnen gedragen (Matt.5-7).

 

Zo onderscheiden wij diverse momenten waarin God communiceert. Omdat de Engelse taal zo pakkend is, wil ik het bovenstaande aldus samenvatten:

·       Scheppingsonderwijs: The best way to live life.

·       Alle voorschriften na de zondeval: The best way to survive a sinful world.

·       Voorschriften aan stamhoofden: The best way to form a community.

·       De openbaring op de Sinai: The best way to constitute a nation.

·       Regelgeving in de vlakte van Moab: The best way to own land.

·       De Bergrede: The best way to be a witness.

 

 

Zo is God meegegaan met de ontwikkeling van de mens en heeft Hij voor alle vormen van samenleven Zijn blauwdruk neergelegd. Het getuigt van een diepe verbinding die God heeft met Zijn schepselen en de enorme zorg die Hij voor hen heeft. 

       Stevige kost 1

Vrij van de Wet?, een dogma onder vuur

     Vrij van de Wet?

De Hemelse voedselbank, voedingslessen uit de Bijbel

         De hemelse

         voedselbank