De NAAM

We kennen allemaal de priesterlijke zegen uit Numeri 6. Hier letterlijk de tekst uit de Willibrord vertaling (1981).

Numeri 6:22-27

Jahwe sprak tot Mozes: 23 Zeg aan Aäron en zijn zonen: Als gij de Israëlieten zegent, doe het dan met deze woorden: ‘Moge Jahwe u zegenen en u behoeden! Moge Jahwe de glans van zijn gelaat over u spreiden en u genadig zijn! Moge Jahwe zijn gelaat naar u keren en u vrede schenken!’ Als zij zo Mijn NAAM over de over de Israëlieten uitspreken, zal Ik hen zegenen.

De Willibrordvertaling heeft het gebruik van de Eigennaam van God het langst in haar vertaling vastgehouden, maar in een latere Willibrordvertalingen is Gods Eigennaam ook vervangen door HEER(E), zoals alle andere vertalingen dat al hadden gedaan tot op de dag van vandaag.

Gods Naam is uit de Bijbel gehaald, want Gods Naam zou te heilig zijn om uit te spreken en om te voorkomen dat iemand dat per abuis toch zou doen, is Gods Eigennaam weggehaald en vervangen. Hoe vroom het motief ook was, het is -op z’n zacht gezegd- best brutaal om de Naam van de Auteur uit Zijn Eigen boek te halen.

Vers 27 van bovengenoemde tekst wordt in de HSV vertaald met ‘Zo moeten zij Mijn Naam op de Israëlieten leggen; en Ik zal hen zegenen.’

Telkens wanneer de gemeente de priesterlijke ontvangt -een zegen bedoeld om het volk te verbinden met de NAAM-, wordt die Naam niet uitgesproken. Best vreemd!

Recentelijk bestaat er een vertaling waarin Gods Eigennaam is hersteld: de JHWH-Bijbel (zie jhwh-bijbel.nl). Daarnaast is er een nieuwe bijbelvertaling in de maak met ditzelfde doel. Het is de vertaling van Het Woord (zie hetwoord.nu). Chapeau voor beide uitgevers! Gods Naam wordt hiermee werkelijk recht gedaan.

Ook is het verdiepend om Gods Eigennaam JHWH uit te spreken in uw persoonlijke gebeden! U zult merken dat dat iets met u doet!