De publieke opinie

De meesten denken dat de publieke opinie de mening van de meerderheid is. Dat is aanvankelijk niet het geval. Het werkt zo. Een schreeuwende minderheid krijgt van de mainstreammedia een buitensporig podium. Omdat het podium zo groot is, denkt de massa dat dit de mening van de meerderheid is. En omdat de meerderheid van de mensen graag wil deugen, adapteren zij de opgedrongen mening vrij gemakkelijk. Zo wordt de mening van een aanvankelijk schreeuwende minderheid uiteindelijk de mening van de volgzame meerderheid. Pas dan komt de publieke opinie werkelijk overeen met de mening van de meerderheid.

Langs de weg van de publieke opinie is het mogelijk de meest bizarre dingen acceptabel te maken. Intussen vindt de meerderheid van Nederland dat een kind twee pappa’s kan hebben en dat er meer dan twee geslachten zijn. Als je maar lang genoeg op de trom van de publieke opinie slaat, de gewenste mantra’s eindeloos herhaalt, dan zullen uiteindelijk ook moegestreden critici zich aansluiten bij de voorgeschreven ‘werkelijkheid’.

Het instrument van de publieke opinie is ideaal voor machthebbers om hun plannen te realiseren omdat de kans op succes vrijwel gegarandeerd is. De massa bespelen langs de weg van de publieke opinie blijkt kinderspel.

Wie de publieke opinie kan veranderen, verandert de maatschappij. Dus wie de media aansturen, besturen de wereld. Het is waar: MEDIA = MACHT.

Mensen die niet gevoelig zijn voor de publieke opinie zijn zij die om kunnen gaan met afwijzing en het label ‘dissident’ kunnen dragen. Mensen die in feite een stukje lijden omwille van hun mening op de koop toenemen, die tegen de stroom op durven te varen. Mensen wiens overtuiging het mediakabaal niet zomaar wijzigt. Dat soort mensen, … daar zijn er maar weinig van.