Immigratie versus adoptie

Wie een kind wil adopteren, moet aan bepaalde eisen voldoen, die verschillen per land van herkomst. Ook ouders die zich opgeven als pleegouder worden gescreend. Logisch, want zowel adoptie- als pleegkinderen komen uit instabiele situaties of dysfunctionele gezinnen. Het zou dwaas zijn ze opnieuw bloot te stellen aan dezelfde situatie. Het opvanggezin moet het nieuwe gezinslid kunnen dragen, zodanig dat de eigen gezin er niet onder lijdt. Zo moet de woning voldoende ruimte bieden, de financiën toereikend zijn en er moet draagvalk binnen het gezin zijn voor een extra gezinslid. Al met al moeten aanstaande adoptie – en pleegouders een heel traject afleggen -soms moeten zij ook een cursus volgen- alvorens ze werkelijk een kind krijgen geplaatst.

De logische vragen die bij adoptie en pleegzorg worden gesteld, worden bij immigratie niet gesteld. En toch is de situatie volledig parallel: vreemdelingen in ons midden zijn als adoptie- of pleegkinderen in het grote gezin NEDERLAND. Dezelfde randvoorwaarden zouden moeten gelden. Is er plek? Met andere woorden, zijn er genoeg woningen? Is er voldoende geld? Is er draagvlak in de samenleving? En zoals bij adoptie en pleegzorg het opvanggezin geen schade mag lijden, zo mag Nederland niet gebukt gaan onder immigratie. Het is allemaal zo logisch.

‘Maar nood is nood, dan kun je niet te nauw kijken’, zou een argument kunnen zijn voor de legitimatie van de huidige grote instroom van asielzoekers. Bedenk dat elk kind dat ter adoptie wordt aangeboden voortkomt uit nood, evenals elk kind dat pleegzorg nodig heeft. En toch worden lang niet alle kinderen geadopteerd of geplaatst. Want wat niet kan, kan niet. Zoals een ontwricht gezin geen adoptie- of pleegkind kan dragen, zo kan een ontwrichte samenleving geen probleemgevallen opvangen. Wat heeft een vluchteling er aan als deze terecht komt in een ontwrichte samenleving? Niets. De huidige instroom is onzorgvuldig tot roekeloos te noemen. Is het de bedoeling dat onze samenleving verder wordt ontwricht? Nee, dat kan niet de bedoeling zijn! Toch …?