Abortus

Voor veel christenen is hun standpunt over abortus een paslood bij hun keuze in het stemhokje. De conservatief-christelijke hoek spreekt zich met regelmaat uit tegen de huidig geldende abortuspraktijk, maar toch mis ik de adressering van het werkelijke probleem. Abortus is namelijk een symptoom van een onderliggende ‘ziekte’. Die ‘ziekte’ is de overtuiging dat seks te allen tijde oké is. Seks is losgekoppeld van een vaste relatie en familievorming en moet onbeperkt beleefd kunnen worden als de hormonen daarom vragen. In een samenleving met deze overtuiging is abortus een logisch fenomeen. Abortus is een symptoom van de vrije-seks ideologie. Voorbehoedsmiddelen hebben het effect versterkt, maar waren niet de basis. De ideologie was eerder.

De abortusdiscussie richt zich op vragen als wanneer een klompje cellen overgaat in een menselijk embryo of tot welk stadium abortus nog ‘humaan’ is. Voorts klinkt altijd weer de schijndiscussie: “Maar als er sprake is van verkrachting of het leven van de moeder is in gevaar?” Het is de altoos klinkende afleider die de werkelijke motivaties die leiden tot abortus moet verbloemen. Abortussen met voornoemde achtergrond zijn qua aantal marginaal en daar zou zeker iets voor te zeggen zijn, maar dat is niet de grote hap.

Deze vraag mag sinds de seksuele revolutie niet meer gesteld worden, maar ik stel hem toch. De boodschap dat seksuele driften beteugeld moeten worden, dat voor alles een tijd is, is niet ‘hot’. Als de McDonaldsgeneratie honger heeft, wil het een snelle hap. Materiële wensen van de jeugd worden al gauw door de ouders betaald. Dat materiële wensen uitgesteld, geparkeerd of onvervuld blijven, leren zij niet meer. Idem dito met de seksuele verlangens. Ook die kunnen uitgesteld, geparkeerd of onvervuld blijven. Tenminste, dat zouden we moeten leren. Die beteugeling geldt trouwens ook binnen vaste relaties. Ook dan moet met regelmaat pas op de plaats worden gemaakt.

O, wat is de kerk dom geweest! Zij heeft zelfbevrediging in de hoek van de zonde gedreven. Dom, dom, dom! Want zelfbevrediging is de manier seks te hebben zonder een seksuele relatie. Aan dit onderwerp is een verstandig hoofdstuk gewijd in het boek De hemelse relatiecoach.

https://www.enoordermeer.nl/boeken/de-hemelse-relatiecoach/zelfbevrediging/

In de abortusdiscussie is er sprake van een bedenktijd tussen het verlangen te aborteren en de daadwerkelijke uitvoering ervan. De Bijbel leert een veel relevantere bedenktijd:

Prikkelt de liefde niet en wakkert haar niet aan voordat het haar behaagt.” (Hooglied 2:7, 3:5 en 8:4).

Met andere woorden, wacht met seks totdat de tijd rijp is. Dat is niet ouderwets, dat is ‘basic’. Vogels leggen pas een ei als het nest af is. Leer van hen.